สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร ตอนพระมารดาเกิดสุบินนิมิต

พระราชมารดาเกิดสุบินนิมิต

     ในนราตรีกาลคืนหนึ่ง  นางนกเอี้ยงพราหมณีได้เกิดสุบินนิมิตเมื่อยามใกล้รุ่งว่า  มีพญาคชาธารเชือกหนึ่งเป็นพญาคชาธารทรงออกศึก แต่งเครื่องครบสำหรับทรงออกสงคราม  ได้แล่่นออกหน้ากองทัพมาโดยเร็ว  แล้วเข้ามาหมอบอยู่ตรงหน้า   ส่งเสียงร้องก้องโกญจนาทแล้วใช้งวงมา กอดร่างนางไว้ยกขึ้นมาบนตะพองเหนือหัว  แล้วลุกขึ้นเดินตรงไปยังเรือนของนาง  ย่างเท้าก้าวขึ้นเรือนไหวสะเทือน เท่านั้นแล้วนางก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเป็นเวลาใกล้รุ่งอรุโณทัย

    นางจึงปลุกสามีตื่นขึ้นแล้วเล่าความฝันอันแปลกประหลาดพิสดารใ้ห้ฟัง  ฝ่ายขุนพัธยากรได้นิ่งฟังอยู่จนจบ แล้วก็กล่าวว่าเราจะได้ลูกชายมีบุญมาเกิดในตระกูล  แต่ความผูกพันนี้ใหญ่หลวงเกินไป คนจึนห้ามมิให้เล่าความฝันนี้ให้เพื่อนบ้านฟังเป็นอันขาดจะเกิดอัปรีย์ไมมีมงคล  ขอให้เรารู้กันเฉพาะสองคนเท่าน้ัน  นับแต่นั้นมานางจึงเก็บความฝันนี้ไว้เป็นความลับไม่แพร่งพรายแก่ผู้ใดเลย เพราะเชื่อตามสติปัญญาของขุนพัธยากร