สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร ตอน ผู้มีบุญญาธฺิการมาเกิดในตระกูล

ผู้มีบุญญาธิการมาเกิดในตระกูล

     นางนกเอี้ยง พราหมณีนับถือพุทธศาสนาเมื่อรู้ว่าผู้มีบุญญาธิการลงมาเกิดในครรภ์ จึงเข้าวัดถือศีลอุโบสถในวันพระ ๘ ค่ำ ตลอดมาจนถ้วนกำหนดทศมาส ครั้นถึงฤกษ์งามยามดี นางก็เจ็บครรภ์จะคลอดบุตร วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ที่ ๑๗ เมษายน พุทธศักราช  ๒๒๗๗ ปีขาล เป็นฤดูเดือนหน้าแล้ง  อยู่ระหว่างสงกรานต์ ตั้งแต่วันที่ ๑๓ เมษายน จนถึงวันที่ ๑๗ เมษายน เป็นเวลา ๕ วัน  ชาวกรุงศรีอยุูธยากำลังรื่นเริงกันกับการเล่นสงกรานต์อยู่ทั่วกรุง สนุกสนานชื่นบานใจในการทำบุญสุนทาน   วันนั้นเมฆฝนฉ่ำฟ้ามาแต่เช้าแล้วก็โปรยฝอยเย็นลงมาอย่างหนัก  ตลอดวันจนน้ำเจิ่งนองไปทั่วกรุง  ครั้นถึงเวลาฤกษ์งามยามดี นางนกเอี้ยงก็คลอดบุตร ตกฟากลงมาเวลา  ๑๑.๐๐ น. เป็นทารกเพศชายร่างกายสมบรูณ์ผิวกายแดง   ใบหน้ากว้างสี่เหลี่ยม หมอตำแยรับเอาไปตัดสายสะดือ อาบน้ำ ใส่กระด้งร่อนตามแบบพราหมณ์ร้องว่า สามวันเป็นลูกผี สี่วันเป็นลูกคน ลูกของใครก็ขอเชิญมารับเอาไป ท้าวทรงกันดารตามธรรมเนียมโบราณก็มารับเอาไป หานางนมให้ทารกดื่มนม ท้าวทรงกันดารก็กลับไปทูลพระพันวสาว่า บัดนี้นางนกเอี้ยงคลอดบุตรเป็นทารกเพศชาย ร่างกายสมบรูณ์ดี ผิวกายแดงสำแดงว่าเติบโตขึ้นผิวพรรณจะขาว พระพันวสาใหญ่ พระพันวสาน้อยก็พระราชทานทองคำให้คนละ ๑ ชั่ง  รับขวัญทารกเกิดใหม่ตามประเพณีนิยม มอบให้ท้าวทรงกันดารรับไปพระราชทานางนกเอี้ยง นางนกเอี้ยงรับพระราชทานทอง ๒ ชั่งวางไว้ในกระด้งเหนือหัวบุตรของตน ยกมือประนมหันไปทางพระราชวัง  แล้วกล่าวว่า ขอให้ทั้งสองพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน เป็นมิ่งขวัญไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน  เป็นที่พึ่งของหม่อมฉันไปจนชีวิตจะหาไม่ 

     ขุนพัธยากรตั้งนามบุตรชายว่า เทียนสิน  แปลว่า เทวดาลงมาเกิดจากสวรรค์