สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร พระราชมารดาเป็นนางพราหมณี

พระราชมารดาเป็นนางพราหมณี

     ในสมัยกรุงศรีอยุูธยา รัชกาลพระเจ้า่บรมโกศ ราชบุตรพระพุทธเจ้าเสือ ขุนหลวงสรศักดิ์ เจ้าชายดอกมะเดื่อนั้น  เมื่อปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แล้ว ทรงถึอธรรมเนียมชาวชมพูทวีปที่แบ่งชนชั้นออกเป็น ๕ วรรรณะ คือ วรรณะกษัตริย์  วรรณะพราหมณ์,วรรณะแพศย์ วรรณะศูทร วรรณะจัณฑาล  วรรณะกษัตริย์ต้องอภิเษกสมรสกับวรรณะกษัตริย์  ถ้าหากแสวงหาสตรีในวรรณะกษัตริย์ไม่ได้ จึงทรงแสวงหากุลสตรีในวรรณะพราหมณ์ ซึ่งได้แสวงหากุลสตรีในวรรณะพราหมณ์ชาวเมืองเพชรบุรีมาเป็นพระมเหสี  ๒ องค์คือ

     ๑. พระองค์ขาว  ตั้งเป็นกรมหลวงอภัยนุชิต  พระพันวษาใหญ่เป็นพระมารดาเจ้าฟ้ากุ้งหรือเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร  กรมขุนเสนานุรักษ์ กวีเอก 

     ๒. พระองค์พลับ  ตั้งเป็นกรมหลวงพิพิธมนตรี พระพันวษาน้อย พระมารดาเจ้าฟ้าอุทุมพร (กรมขุนพรพินิต) และเจ้าฟ้าเอกทัต (ขุนหลวงสุริยามรินทร์) พระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายแห่งกรุงศรีอยุธยา

     สมัยนั้นมีพระประยูรญาติคนหนึ่ง  เกิดในตระกูลพราหมณ์มีนามว่า นางสาวนกเอี้ยง ได้ติดตามเข้าไปรับราชการในมหาราชวัง  เป็นนางข้าหลวง เป็นสาวงามตามแบบนางพราหมณี ผิวคล้ำ คมขำ นัยน์ตาคม คิ้วดก จมูกโด่ง เรียกว่า สวยคมขำ งามพิศมิใช่งามผาด เป็นที่ต้องตาของเจ้านายหนุ่มในราชวงศ์ เพราะเกิดในสกุลพราหมณ์  มีศักดิ์สูง เป็นพระประยูรญาติของพระมเหสีท้ัง ๒พระองค์